Sicilya açıklarında 1831 yılında deniz altındaki volkanik patlama sonucu ortaya çıkan ada yalnızca aylar dayanabildi. Büyük Britanya, İki Sicilya Krallığı, Fransa ve İspanya arasındaki diplomatik gerilimin merkezinde bulunan kara parçası, oluşmasından kısa süre sonra tamamen eriyerek su altına gitti.
28 Haziran - 10 Temmuz 1831 tarihleri arasında Sciacca açıklarında güçlü sarsıntılar, deniz yüzeyinde yoğun duman ve patlamalar görüldü. Bu hareketlerle yüzeye çıkan volkanik koni haftalar içinde 65 ila 70 metre yüksekliğe ulaştı. Ada, Actea Yanardağı da dâhil olmak üzere yoğun denizaltı volkanizması bulunan Sicilya Denizi Flegrean Alanları içinde yer aldı.
Büyük Britanya, adayı 2 Ağustos 1831'de ele geçiren Kaptan Humphrey Senhouse tarafından İngiliz bayrağıyla işaretlendi ve Birinci Lord Sör James Graham adına Graham olarak adlandırıldı. İki Sicilya Krallığı ise bölgeye donanma sevk ederek adayı hükümdar Kral II. Ferdinand Bourbon'un adına taşıyan Ferdinandea olarak kaydetti.
Fransa, 29 Eylül 1831'de adaya ulaşan jeolog Constant Prévost tarafından temmuz ayında belirmesi nedeniyle Julia adıyla tanımlandı. İspanya da resmî hak iddiasıyla diplomatik sürece katıldı. Ziyaretçi kayıtları ve çeşitli iddialarla ada kısa sürede yedi farklı isim verildi.
Adanın temelini oluşturan tefra, dalga erozyonuna karşı dayanıksızdı. Volkanik faaliyet durduktan sonra aşınma hızlandı. Kara parçası 17 Aralık 1831'de yüzeydeki görünürlüğünü yitirdi ve Ocak 1832'de tamamen su seviyesinin altına indi.
Tarihsel kayıtlara göre benzer yapı geçmişte dört ya da beş kez yüzeye çıkıp battı. 2000–2002 yıllarındaki sismik faaliyetler yeniden yükselme ihtimalini gündeme getirirken, deniz yüzeyinin birkaç metre altındaki tepe noktası büyük tonajlı gemiler için seyir güvenliği riskini sürdürüyor.
Kaynak: Sözcü
